اصلاح و درمان کجی بینی با عمل جراحی

5

عوامل متعددی می‌تواند باعث کجی یا انحراف تیغه بینی شود که از مهم‌ترین آنها می‌توان به ناهنجاری‌های ساختاری یا آناتومیکی در بینی، بیماری‌های التهابی، ورم، تومور و عفونت بینی اشاره کرد. اولین گام در درمان کجی بینی آن است که شرح حال و سوابق پزشکی بیمار بهطور کامل بررسی شود و یک معاینه دقیق بر روی بینی انجام گیرد. سپس دکتر اکبری، جراح زیبایی بینی، براساس نوع، میزان کجی و علت به وجود آورنده، بهترین نوع جراحی را برای درمان انحراف بینی و صاف کردن تیغه آن انتخاب می‌کند. در صورتی که شما علاوه بر درمان کجی تیغه به جراحی زیبایی بینی نیز احتیاج داشته باشید، دکتر اکبری در جلسه مشاوره میزان موفقیت شکل ظاهری بینی شما بعد از جراحی را به همراه هزینه و سایر نکات مربوط به آن برای شما بیان خواهد کرد. جهت دریافت نوبت مشاوره و پرسیدن سؤالات خود می‌توانید با کلینیک دکتر اکبری تماس حاصل نمایید.

منظور از انحراف تیغه بینی چیست؟


تیغه بینی یا سپتوم در واقع قسمت مرکزی ساختار بینی می‌باشد که از استخوان و بافت‌های نرم‌تری به نام غضروف ساخته شده است و دو مجرای چپ و راست بینی را از هم جدا می‌کند. خیلی به ندرت پیش می‌آید که تیغه بینی دقیقاً در وسط بینی قرار داشته باشد، با این حال در اغلب افراد این تیغه به شکل مستقیم قرار گرفته و انحراف زیادی از وسط بینی ندارد. اما در بعضی افرد، تیغه بینی به شکل آشکاری به یک طرف منحرف یا کج شده است. کجی تیغه بینی ممکن است در حد خفیفی باشد و یا در بعضی موارد به قدری شدید باشد که یک سوراخ بینی را به طور کامل مسدود کند.

به‌طور کلی، عارضه کجی تیغه بینی را می‌توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد. نوع اول آن به دلیل دررفتگی انتهای تحتانی تیغه بینی و جدا شدن اتصال آن از ساختارهای حمایت‌کننده بینی اتفاق می‌افتد. به این ترتیب، تیغه بینی به یک طرف فشرده شده و باعث تنگ شدن یکی از سوراخ‌های بینی می‌شود. نوع دوم کجی بینی به خاطر بدشکلی تیغه میانی آن است. این بدشکلی می‌تواند به صورت قوسی شکل و یا به صورت شبیه به S باشد. این نوع از کجی بینی می‌تواند باعث انسداد جزئی یا کامل هر دو سوراخ بینی شود.

علت کجی بینی چیست؟


اغلب موارد کجی تیغه بینی به خاطر نوعی از آسیب‌دیدگی یا مصدومیت از ناحیه بینی اتفاق می‌افتد. این مصدومیت ممکن است اخیراً اتفاق افتاده باشد و یا مربوط به گذشته دور و دروان کودکی باشد و اصلاً آن را به خاطر نیاورید.

علائم کجی بینی چیست؟


همان طور که در بالا گفته شد، کجی بینی می‌تواند باعث انسداد یک یا هر دو سوراخ بینی شود و این گرفتگی را هم نمی‌توان با استفاده از داروهای ضداحتقان به‌طور کامل برطرف نمود. از آنجا که کجی تیغه بینی می‌تواند در تخلیه عادی ترشحات سینوس‌ها اختلال ایجاد کند، بنابراین عاملی برای عفونت مکرر سینوس‌ها نیز خواهد بود. زیرا ترشحات و مواد زائد نمی‌تواند از سیونس خارج شود و در همانجا انباشته می‌شود و ایجاد عفونت می‌کند. دقیقاً به همان علت، کجی بینی می‌تواند باعث عفونت مکرر گوش‌ها و یا اصطلاحاً “گوش چسبنده” نیز بشود، زیرا از تخلیه طبیعی ترشحات گوش میانی ممانعت می‌کند و در نتیجه این ترشحات در گوش انباشته شده و عفونت ایجاد می‌کند. در ورزشکاران رشته شیرجه که دچار کجی بینی هستند، معمولاً به هنگام پریدن از ارتفاع، فشار هوا در داخل گوش‌ها به راحتی با فشار هوای خارج به تعادل نمی‌رسد و گرفتگی شدید گوش برایشان پیش می‌آید. زیرا مجاری عبور هوا بین گوش‌ها و سوراخ بینی در این افراد مسدود شده است.

کجی بینی چگونه درمان می‌شود؟


اگر انحراف تیغه بینی که باعث انسداد یا تنگی مجاری عبور هوا شده است به‌طور دقیق در بیمار تشخیص داده شد و روش‌های دارویی و غیرجراحی در درمان آن مؤثر نبود، ممکن است از عمل جراحی اصلاح بینی برای درمان آن استفاده شود. اگر عمل انحراف بینی به خوبی انجام شود و همه موانع عبور هوا از بینی برطرف شوند، نرخ موفقیت آن بسیار بالا خواهد بود.

جراحی شاخک‌های بینی

اندازه شاخک‌های (یا توربینت‌های) تحتانی بینی را می‌توان از طریق عمل جراحی کوچک‌تر کرد. اندازه توربینت‌ها ممکن است به خاطر ساختار غیرطبیعی بافت‌های نرم یا استخوان و یا هر دو آنها، بزرگ شده باشد. اگر با استفاده از روش‌های غیرجراحی امکان درمان این عارضه وجود نداشته باشد، اندازه شاخک‌ها با استفاده از عمل جراحی کوچک می‌شود. عمل جراحی برای کوچک کردن بافت‌های نرم را می‌توان در مطب یا در بیمارستان انجام داد. هدف از این عمل جراحی آن است که ساختاری با اندازه طبیعی و سالم ایجاد شود.

جراحی‌های تهاجمی که به منظور کاهش اندازه شاخک‌ها انجام می‌شود ممکن است موجب خشکی مزمن بینی در آینده شود. این عمل جراحی را می‌توان به شیوه‌های مختلفی اعم از قطعه‌برداری در جراحی باز و یا با استفاده از رادیوفرکانسی انجام داد. نرخ موفقیت این عمل به طور کلی بالا است. در دوره بهبودی بعد از عمل هم فقط ممکن است خونریزی بینی وجود داشته باشد، اما درد و ناراحتی بعد از عمل خیلی خفیف خواهد بود. در بعضی از بیمارانی که جراحی اصلاح شاخک بینی انجام می‌دهند ممکن است مشکل آلرژی‌های مختلف یا وابستگی شدید به داروی آفرین (Afrin) پیش بیاید. برای موفقیت کامل جراحی لازم است این عوارض هم به طور کامل درمان شود.

جراحی تیغه بینی

عمل جراحی تیغه بینی غالباً در یک مرکز جراحی و در اغلب موارد تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. جراحی انحراف بینی معمولاً به افراد نوجوان (با سن کمتر از ۱۶ سال) توصیه نمی‌شود، زیرا در این افراد رشد اجزای صورت هنوز کامل نشده است. جراحی اصلاح تیغه بینی معمولاً حدود یک ساعت زمان می‌برد، اما در صورتی که همزمان با آن، عمل کوچک کردن شاخک‌های بینی هم انجام شود ممکن است به مدت زمان طولانی‌تری نیاز داشته باشد. روش جدید برای جراحی تیغه بینی از طریق یک بریدگی که از طرف داخل در سوراخ بینی ایجاد می‌شود، انجام می‌گیرد. این بریدگی را می‌توان در هر یک از دو سوراخ بینی ایجاد کرد، اما معمولاً بیشتر در سوراخ سمت چپ بینی زده می‌شود. هدف این جراحی آن است که شکل تیغه بینی اصلاح شود و ساختار کج آن به یک ساختار صاف و مستقیم تبدیل شود. برای این کار معمولاً لازم است که قسمتی از غضروف یا استخوان تیغه بینی تراشیده شود و یا قطعاتی از آنها برداشته و جایگزین شوند. نکته بسیار مهم در انجام این عمل آن است که استحکام ساختار بینی و اتکای آن به ساختارهای حمایت کننده، باید حتماً حفظ شود. تیغه میانی بینی نقش بسیار مهمی در حمایت و استحکام بینی، به ویژه قسمت جلوی بینی دارد. وقتی که کار فرم‌دهی و اصلاح تیغه بینی به پایان رسید، بریدگی‌های ایجاد شده بسته می‌شود. معمولاض نیازی به پانسمان سنگین بر روی بینی وجود ندارد، اما یک آتل پلاستیکی بر روی بینی گذاشته می‌شود تا در مدت بهبودی آن را در جای خود ثابت نگه دارد. اغلب بیماران می‌توانند بلافاصله بعد از پایان این عمل، تا حدودی تنفس طبیعی از راه بینی داشته باشند. ورم و کبودی بینی از عوارض خیلی نادر بعد از این جراحی محسوب می‌شود.

نکته مهم دیگری که باید به خاطر داشته باشید آن است که شکل ظاهری بینی شما معمولاً بعد از جراحی تیغه میانی بینی، تغییر زیادی نخواهد کرد. یعنی اگر شکل بینی شما قبل از این عمل کج بوده است، نباید انتظار داشته باشید که بعد از عمل جراحی، کجی بینی برطرف شود. در واقع اصلاح شکل ظاهری بینی فقط از طریق عمل جراحی زیبایی بینی (رینوپلاستی) ممکن است.

جراحی تنگی دریچه داخلی بینی (استنوز وستیبولار)

وقتی که هوا از داخل بینی عبور می‌کند، بافت‌های نرم داخل بینی منقبض می‌شوند. این حالت را می‌توانید با مشاهده درون سوراخ‌های بینی هنگامی که یک نفس عمیق از راه بینی می‌کشید، ببینید. در شرایط عادی، شکل سوراخ بینی فقط در زمان عبور هوا تغییر می‌کند، اما در بعضی مواقع تمام سوراخ بینی منقبض می‌شود و به شکل یک مجرای سخت و محکم درمی‌آید. علت آن این است که غضروف مجرای بینی خیلی ضعیف است و نمی‌تواند در برابر فشار منفی ناشی از تنفس عمیق، مقاومت نماید. برای درمان این عارضه یا از چسب‌های مخصوصی به نام Breath Right برای بینی استفاده می‌کنند و یا آن را از طریق عمل جراحی اصلاح می‌کنند.  برای عمل جراحی دریچه بینی روش‌های مختلفی وجود دارد که روش مناسب برای هر بیمار به شدت این عارضه بستگی دارد. ساده ترین روش برای این عمل، روش فلاپ J نام دارد. در این روش، پوست داخل سوراخ بینی کشیده می‌شود تا استحکام آن بیشتر شده و بتواند از غضروف ضعیف بینی بهتر حمایت کند. روش دیگر برای این جراحی، پیوند گرافت‌های غضروفی در ناحیه داخل سوراخ بینی برای تقویت غضروف ضعیف آن است. گرافت‌های مورد نیاز برای این عمل از تیغه میانی بینی یا از گوش‌ گرفته می‌شود. غضروف‌های پیوندی از ساختار مجرای بینی حمایت کرده و از منقبض شدن آن جلوگیری می‌کنند.

مراقبت‌های بعد از جراحی


در بسیاری از بیمارانی که عمل جراحی بینی انجام می‌دهند، بعد از عمل یک پانسمان در زیر سوراخ‌های بینی قرار داده می‌شود در صورت خونریزی احتمالی، خونی که از بینی خارج می‌شود را جذب نماید. این پانسمان را می‌توان در صورت لزوم، تعویض نمود. مراقب باشید که هیچ فشاری روی بینی وارد نکنید. بهتر است تا چند روز بعد از عمل در هنگام خوابیدن، زیر سر خود چند بالش بگذارید تا سر شما در ارتفاعی بالاتر از قلب قرار داشته باشد. این کار به کاهش درد و ورم بینی کمک می‌کند. برای کاهش ورم بینی می‌توانید از بسته‌های یخ استفاده کنید. اما دقت کنید که بسته یخ را روی خود بینی فشار ندهید و ضمناً خود یخ با پوست شما تماس پیدا نکند. بهتر است در هفته اول عد از عمل جراحی از بلند کردن اجسام سنگین و انجام فعالیت‌های تنش‌زا و سنگین به شدت خودداری کنید. همچنین لازم است از انجام ورزش‌های هوازی سخت، شنا و ورزش‌های پربرخورد، تا زمانی که پزشک برایتان تعیین کرده است (معمولاً حدود دو هفته) خودداری کنید. فعالیت شدید بدنی می‌تواند باعث خونریزی یا تشکیل هماتوم (جمع شدن خون) در داخل تیغه میانی بینی شود که در این صورت برای برطرف کردن آن نیاز به یک عمل جراحی دیگر خواهد بود. علاوه بر آن، خونریزی و هماتوم می‌تواند خطر بروز عفونت و تغییر در نتایج عمل را نیز افزایش دهد. بیمار می‌تواند اغلب فعالیت‌های عادی و سبک خود را بلافاصله بعد از عمل جراحی دوباره انجام دهد. حتی افرادی که کار دفتری (پشت میزی) دارند و فعالیت‌های فیزیکی شدید انجام نمی‌دهند، می‌توانند یکی دو روز بعد از عمل جراحی بینی به محل کار خود بازگردند. برای اغلب بیماران داروهای مسکن تجویز می‌شود که در زمان درد مصرف کنند. البته اگر این داروها از نوع مخدر باشد، بعد از مصرف آن نباید رانندگی کنید. داروی موترین (Motrin) یک جایگزین مناسب برای داروهای مخدر است که می‌توانید بعد از عمل جراحی بینی از آن استفاده کنید.

دیدگاه ها بسته شده است