سینوزیت و آلرژی چیست؟

20141126115923574-1014x487

به التهاب سینوس های بینی سینوزیت گفته می شود. سینوزیت می تواند التهاب حاد کوتاه مدتی باشد که با عفونت باکتریالی ایجاد شود که همراه با عفونتی مثل سرماخوردگی بوجود می آید. با این حال، گاهی اوقات سینوزیت می تواند یک بیماری مزمن طولانی مدت باشد که از آلرژی ها یا مشکلات ساختاری در بینی بوجود می آید.

سینوس ها

سینوس ها حفره هایی توخالی در داخل جمجمه هستند که در پیشانی، گونه و بین و پشت چشم ها جا گرفته اند. سینوس ها از طریق تونل های کوچکی که کمی بزرگتر از سر سنجاق هستند، به بینی متصل شده اند. انسداد این تونل ها که ناشی از آلرژی درمان نشده، سرماخوردگی یا پولیپ ( رشد غشای سینوس) است، اغلب موجب درد در ناحیه صورت می شود. همچنین، یک سینوس مسدود محیطی را ایجاد می کند که زمینه را برای رشد بیش از حد باکتری مساعد می کند، مشابه جلبک هایی که در آب راکد رشد می کنند. سینوس های بینی داخل استخوان های گونه، دور و پشت بینی واقع شده اند. گفته می شود که کارکرد اصلی سینوس های بینی گرم کردن، مرطوب کردن و تصفیه کردن هوا در حفره بینی است. آنها همچنین در توانایی ادای صدای مشخص توسط فرد نقش ایفا می کنند.
سینوزیت التهاب سینوس های بینی است که عموما با عفونت باکتریالی ایجاد می شود که همراه با یک عفونت ویروسی مثل سرماخوردگی بوجود می آید. از عوامل خطر دیگر برای ایجاد سینوزیت می توان به آلرژی های درمان نشده، انحراف تیغه بینی، استعمال دخانیات، پولیپ های بینی و استفاده بیش از حد از اسپری های ضد احتقان بینی اشاره کرد.

سینوزیت مزمن در برابر سینوزیت حاد

دو نوع سینوزیت وجود دارد:
• سینوزیت حاد. عفونتی که تا سه هفته باقی می ماند و در اغلب موارد ناشی از عفونت باکتریال است و معمولا به عنوان عوارض جانبی ثانویه عفونت ویروسی تنفسی مثل سرماخوردگی یا در نتیجه آلرژی درمان نشده بوجود می آید.
• سینوزین مزمن. عفونتی که بیش از سه هفته باقی بماند نیز ناشی از عفونت باکتریال است، اما بیشتر یک اختلال التهابی مزمن مشابه با آسم است. سینوزیت مزمن در صورت عدم درمان مناسب ممکن است تا چندین ماه یا چندین سال طول بکشد. آلرژی ها، مشکلات ساختاری یا مشکلات دستگاه ایمنی متجر به عفونت های مزمن سینوسی می شوند.

علائم سینوزیت

علائم و نشانه های سینوزیت بستگی به شدت التهاب و نوع سینوس های درگیر متغیر است. تنها بخشی از علائم زیر یا کل علائم در یک بیماری سینوزیت وجود دارد:
• مخاط زرد یا سبز غلیظ بینی یا گلو
• از دست دادن حواس بویایی و چشایی
• تنفس بد بو/ بوی بد دهان
• گلودرد/ سرفه
• خستگی
• تب و لرز
• احساس درد
• احتقان و درد
سردرد سینوسی/ دندان درد
• احساس فشاری که با خم شدن به سمت جلو شدت پیدا می کند
در صورت وجود این علائم سریعا به پزشک مراجعه کنید.

سینوزیت ناشی از آلرژی

آلرژی باعث التهاب مزمن سینوس و غشای مخاط می شود. این التهاب مانع از تخلیه معمول باکتری از حفره سینوسی می شود و احتمال ایجاد سینوزیت باکتریال ثانویه را افزایش می دهد. در صورتی که آزمایشات آلرژی شما مثبت بود، پزشک اقدامات مناسب را انجام می دهد و داروهایی را برای کنترل آن تجویز می کند و از این رو خطر ابتلا به عفونت سینوسی را کاهش می دهد. بیماران مبتلا به مشکلات و آلرژی باید از محرک هایی مثل تنباکو، دود و غطر که علائم آن را افزایش می دهند، خودداری کنند.

تشخیص سینوزیت

حتی در صورت وجود علائم، عفونت همیشه وجود ندارد. به منظور تایید تشخیص، پزشک سابقه پزشکی بیمار را بررسی می کند و او را معاینه می کند و در صورت نیاز دستور می دهد آزمایشات مناسب انجام شوند. این آزمایشات شامل آزمایشات آلرژی ( آزمایشات خراش جلدی یا آزمایش های آلرژن خون) و عکس برداری از سینوس ها با اشعه ایکس می شود.

درمان اولیه سینوزیت

در حدود نیمی از عفونت های سینوسی بدون آنتی بیوتیک برطرف می شوند. افرادی که به صورت مکرر دچار عفونت می شوند، درمان مشکلات بوجود آورنده مثل آلرژی اهمیت ویژه ای دارد. همچنین درمان سریع علائم و به محض تشخیص آنها اهمیت دارد که اغلب باعث می شود که دیگر نیازی به آنتی بیوتیک نباشد. از نمونه این نوع درمان ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
استنشاق بخار- از یک کاسه آب داغ با یک حوله روی سر خود استفاده کنید. این کار باعث می شود که مخاط بینی رقیق شود و تخلیه آن آسان تر شود.
• آب نمک –از یک اسپری بازاری یا سرنگ یا محفظه اسپری بینی خالی محتوی سالین ( که از بازار خریداری می شود یا با ترکیب لیتر آب داغ، ۲ قاشق چای خوری نمک و ۱ قاشق چای خوری بی کربنات سدیم/ جوش شیرین بدست می آید، قبل از مصرف اجازه دهید خنک شود). به هر شکلی که این محلول را مورد استفاده قرار می دهد باید سر خود را به مدت ۱۰ ثانیه به سمت راست و سپس به مدت ۱۰ ثانیه به سمت چپ کج کنید و سپس فین کنید و به مدت ۱۰ ثانیه به سمت جلو خم می شود. این کار به تخلیه بینی کمک می کند.
• آنتی بیوتیک- در صورتی که علائم وجود باقی بمانند ، آنتی بیوتیک های مناسب برای یک دوره مناسب ( معمولا ۱۰ تا ۱۴ روز برای سینوزیت حاد و ۳ تا ۴ هفته برای سینوزیت مزمن) باید تجویز شود.

درمان سینوزیت با آندوسکوپی

درمان سینوزیت با آندوسکوپی یک روش جراحی است که برای درمان مشکلات انسدادی سینوس ها مورد استفاده قرار می گیرد. انسداد بینی باعث بوجود آمدن سینوزیت و بیماری های دیگر می شود که در آنها سینوس ها ورم می کنند و مسدود می شود و درد ایجاد می شود و فرد برای نفس کشیدن به مشکل بر می خورد.

 مزایا

جراحی سینوس با آندوسکوپی به منظور کاهش علائم مرتبط با موارد زیر مورد استفاده قرار می گیرد:
• سینوزیت
• انحراف تیغه بینی یا بزرگ شدن بیش از حد شاخک تحتانی بینی
• پولیپ های بینی
جراحی سینوس با آندوسکوپی برای بهبود تخلیه سینوس ها و همچنین عبور هوا از طریق بینی مورد استفاده قرار می گیرد. اهداف این روش جراحی از قرار زیر است:
• کاهش تعداد و شدت عفونت های سینوس
• بهبود علائم مرتبط با سینوزیت
• بهبود عبور هوا از طریق بینی
• در بسیاری از موارد بهبود حس بویایی بیمار

درمان با جراحی

• جراحی سینوس با آندوسکوپی تحت بیهوشی عمومی صورت می گیرد.
• پزشک از یک آندوسکوپ، یک دوربین میله ای باریک با چراغ قوه در انتهای آن به منظور نمایش و بزرگنمایی بافت های سینوس استفاده می کند. ابزارهای مخصوصی را برای برطرف کردن علت های انسداد سینوس مثل انسداد طبیعی، پولیپ بینی و بافت جای زخم می توان مورد استفاده قرار داد
• همچنین برای صاف کردن انحراف تیغه بینی و کاهش اندازه شاخک تحتانی بینی در صورت نیاز از ابزارهای مخصوصی استفاده می شود. عمل سینوس با آندوسکوپی بریدن پوست را در بر نمی گیرد، زیرا کاملا از طریق حفره های بینی صورت می گیرد. از این رو، اغلب بیماران همان روز می توانند به خانه برگردند. در طی دوره نقاهت بعد از جراحی اندوسکوپی سینوس‌ها بسیار مهم است که دستورالعمل مراقبت های پس از جراحی اندوسکوپی سینوس را به طور دقیق و کامل رعایت کنید. دو هفته اول بعد از جراحی سینوس، بیشترین اهمیت را در بهبودی بیمار دارد. پس سعی کنید در این مدت به بایدها و نبایدهایی که در این مقاله به آنها اشاره شده است به دقت توجه کنید تا روند بهبودی شما به خوبی طی شود و بعد از این بتوانید به راحتی نفس بکشید.

ایمونوتراپی

می توان برای جلوگیری از ابتلا به سینوزیت آلرژیک از روش ایمونو تراپی برای درمان آلرژی استفاده کرد.
هدف از ایمونوپراتی بی حس کردن بیمار توسط تزریق دوز کمی از پادتن در یک زمان بندی مناسب است. میزان مصرف پادتن تا زمان برطرف شدن علائم به تدریج افزایش پیدا می کند یا عوارض جانبی باعث محدود شدن افزایش مصرف پادتن می شود. روش های آزمایشی که در این کلینیک به کار گرفته می شود ترکیبی از شات ( تزریق آمپول) آلرژی با دوز اولیه بی خطر است. هر پادتن در غلظتی که با واکنش پذیری پوست تعیین می شود، ترکیب خواهد شد. این کار باعث می شود که میزان مصرف پادتن های بسیار واکنش پذیر و کمتر واکنش پذیر به خوبی افزایش پیدا کنند و عوارض جانبی اندکی دارند. بسیاری از بیماران در عرض سه تا شش ماه بهبودی پیدا می کنند.

123با ادامه درمان، بدنه شما غلظت های پادتن محافظ IgG را افزایش می دهد و میزان پادتن آلرژیک IgE را کاهش می دهد. این کار با حرکت گلبول های کمک کننده سفید خون از یک واکنش آلرژیک به یک واکنش دفاعی نرمال مرتبط است. این سلول های کمک کننده باعث تنظیم کاهشی واکنش در ارگان های هدف، بینی، شش، چشم و پوست می شود. این تغییرات سلولی و بیو شیمیایی پشت سرعنی با شات های آلرژی و قطره های آلرژی بدست می آیند.
در صورتی که می خواهید از شات های آلرژی بهره بگیرید، از شما انتظار می رود که به صورت هفتگی برای تزریق به مطب پزشک مراجعه کنید. نباید این آمپول ها را در خانه تزریق کنید، بلکه باید با پزشک دیگری هماهنگ کنید تا بر تزریقات شما نظارت داشته باشد. پزشک تا ۲۰ دقیقه پس از تزریق بر شما نظارت دارد و عوارض جانبی احتمالی را بررسی می کند که همان خطرات و عوارض جانبی هستند که در بالا برای آزمایش اشاره شد. واکنش های رایج شامل خارش، ورم و درد در بازو می شود. واکنش های آنافلاکتیک رایج که به درمان فوری نیاز داشته باشند، نادر هستند. پس از یک سال، بسیاری از بیماران کاهش قابل توجه علائم را گزارش می کند. اعلب آنها مصرف داروی خود را کاهش می دهند و بعضی از بیماران تعداد مراجعات خود برای تزریق را به دو تا سه هفته نه یک بار کاهش می دهد. پس از سه تا پنج سال، بسیاری از بیماران می توانند به طور کلی فرآیند درمان خود را متوقف کنند و در سال های آتی شاهد بهبود وضعیت خود باشند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *