عفونت و التهاب گوش ( میانی و خارجی) : علائم و درمان

ofoonat

هر چند عفونت گوش در میان کودکان شیوع بالایی دارد، اما هر گروه سنی ممکن است با این مشکل مواجه شود. گوش درد ، وزوز گوش و احساس بیماری از علائم اصلی عفونت گوش است. درمان اصلی این ناراحتی مصرف مسکن است و معمولاً آنتی‌بیوتیک برای آن تجویز نمی‌شود، اگر چه پزشکان تحت بعضی شرایط این دارو را نیز توصیه می‌کنند. عفونت معمولاً پس از چند روز از بین می‌رود.

عفونت گوش (اوتیتیس مدیای حاد) عموماً عفونتی ویروسی یا باکتریایی است که گوش داخلی را درگیر می‌کند. گوش داخلی فضایی مملو از هوا در پشت پرده صماخ گوش است که استخوان‌های مرتعش ظریف گوش در آنجا قرار دارد. کودکان بیش از بزرگسالان به عفونت گوش مبتلا می‌شوند. این مشکل غالباً به دلیل التهاب و جمع شدن مایع در گوش میانی بدون درد است. از آنجایی که عفونت گوش معمولاً به خودی خود از بین نمی‌رود، درمان با مدیریت درد و تحت نظر گرفتن مشکل شروع می‌شود. در کل عفونت گوش نوزادان و موارد شدید به آنتی‌بیوتیک نیاز دارد. مشکلات درازمدت ناشی از عفونت گوش (وجود دائمی مایع در گوش میانی، عفونت مداوم یا عفونت مکرر) اختلال‌های شنوایی و عوارض جدی دیگر را در پی دارد.در صورتی که شما و یا کودک دلبندتان با علائم عفونت گوش مواجه شدید به خصوص اگر عفونت و درد گوش با خروج مایع از گوش و کاهش شنوایی همراه بود سریعا به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید. متخصص با توجه به علائم معاینه گوش بهترین درمان را برای شما انتخاب می‌کند. جهت کسب اطلاعات بیشتر، مطرح کردن سوالات خود یا رزرو نوبت می‌توانید با ما تماس حاصل نمایید.

عفونت گوش چیست؟


اوتیتیس دانش‌واژه‌ای عام است که برای التهاب یا عفونت گوش به کار می‌رود و دارای انواع زیر است:

  • عفونت گوش خارجی:عفونت گوش خارجی یا گوش شناگران که گوش خارجی یا کانال گوش را درگیر می‌کند و بیمار با دست زدن به گوش یا کشیدن آن احساس درد می‌کند.
  • عفونت گوش میانی: در عفونت گوش میانی، گوش عفونت می‌کند یا با مایع جمع شده پشت پرده گوش در فضای مربوط به گوش میانی که معمولاً پر از هوا است مسدود می‌شود و می‌گیرد. این عفونت رایج دوران کودکی گاهی به عمل جراحی میرنگوتومی و وارد کردن لوله نیاز دارد.
  • عفونت گوش داخلی: گوش داخلی اندام‌های حسی موثر در تعادل و شنوایی را دربر می‌گیرد. بنابراین سرگیجه یکی از علائم متداول التهاب گوش داخلی به شمار می‌رود.

گوش چگونه عفونت می‌کند؟


io

فضای کوچک پشت پرده صماخ گوش در گوش میانی در شرایط عادی پر از هوا است و با  مجرای ظریفی به نام شیپور استاش به پشت گلو متصل می‌شود. سه استخوانچه شنوایی در این فضا قرار دارد که صدا را از پرده گوش به گوش داخلی منتقل می‌کند.

در فضای گوش میانی که باید مملو از هوا باشد گاهی معمولاً هنگام سرماخوردگی مایع (مخاط) جمع می‌شود. سپس مخاط با میکروب (باکتری یا ویروس) عفونی می‌شود و در نتیجه با عفونت گوش مواجه می‌شویم. مخاط کودکان دچار گوش چسبناک به طور دائمی پشت پرده گوش گیر می‌افتد و این گروه از کودکان بیشتر در معرض عفونت گوش هستند. عفونت گوش گاهی به صورت غیرمترقبه و کاملاً ناگهانی بدون هیچ دلیل مشخصی بروز می‌یابد.

علائم عفونت گوش


op

  • گوش درد عارضه‌ای متداول است اما همواره بروز نمی‌یابد و نتیجه ملتهب شدن و آسیب دیدن پرده گوش است.
  • شنوایی به مدت چند روز کاهش می‌یابد.
  • تب یا بالا رفتن دمای بدن متداول است.
  • کودکان احساس کسالت یا حالت تهوع دارند.
  • نوزادان داغ و تحریک‌پذیر می‌شوند. احتمال عفونت گوش نوزاد داغ و گریان بالا است.
  • گاهی پرده صماخ گوش پاره می‌شود و درد با خارج شدن مایع (مخاط) عفونی ناگهان تسکین می‌یابد. در این شرایط گوش تا چند روز ترشح دارد. اکثر پارگی‌ها و سوراخ‌ها کوچک است و چند هفته پس از بین رفتن عفونت التیام می‌یابد.

درمان عفونت گوش


ff

استفاده از مسکن نخستین درمان عفونت گوش است. پزشک وضعیت کودک و احتمال مواجهه با عوارض عفونت را ارزیابی می‌کند. کودک پس از معاینه اولیه باید جهت بررسی استمرار عفونت و وجود مایع پشت پرده گوش (عفونت گوش داخلی منتشره) یا تکرار عفونت تحت نظر باشد. حتی اگر فرزندتان سرحال به نظر می‌رسد، باید او را به ویژه در صورت خردسال بودن ظرف ۴ هفته مجدداً به نزد پزشک ببرید.

آنتی بیوتیک

ممکن است پزشک آنتی بیوتیک برای کودک تجویز کند، اما عفونت گوش غالباً بدون مصرف آنتی‌بیوتیک بهتر می‌شود. بنابراین از مصرف خودسرانه دارو بپرهیزید و حتماً با پزشک مشورت کنید. استفاده از آنتی بیوتیک به سن کودک و شدت عفونت بستگی دارد. اگر ایمپلنت حلزونی در گوش کودک وجود داشته باشد، پزشک احتمالاً آنتی بیوتیک تجویز می‌کند، چون احتمال بروز عوارض جدی عفونت گوش، مانند مننژیت باکتریایی، در میان کودکان دارای ایمپلنت حلزونی بالاتر از بقیه کودکان است.

تکرار عفونت گوش

اگر عفونت گوش تکرار شود و گوش ظرف ۶ ماه سه بار یا بیشتر یا ظرف یک سال ۴ بار مجدداً عفونت کند، باید به منظور جلوگیری از عود کردن عفونت برای درمان اقدام کرد. مصرف درازمدت آنتی بیوتیک خوراکی درمانی است که سال‌ها است در این شرایط  از آن بهره گرفته می‌شود. با این حال برخی از پزشکان درباره مصرف بلندمدت آنتی بیوتیک به منظور جلوگیری از عفونت گوش متفق‌القول نیست. بسیاری از پزشکان به دلیل عدم اطمینان از سودمندی و تاثیرگذاری این درمان با آن مخالفت می‌کنند. همچنین اگر آنتی بیوتیک بیش از حد مصرف شود، باکتری‌ها در برابر آن مقاوم می‌شوند.

ss

وارد کردن لوله در گوش روش دیگری برای درمان عفونت مکرر گوش است.

جمع شدن مایع و مشکلات شنوایی

وجود مایع پشت پرده گوش پس از عفونت گوش طبیعی است. مایع جمع شده در اکثر موارد پس از ۳ ماه بدون نیاز به درمان از بین می‌رود. اگر بدون این که گوش عفونت کند، مایع در آن جمع شده است، وضعیت کودک را به دقت تحت نظر بگیرید. چنانچه مایع پس از ۳ ماه از بین نرفت، شنوایی کودک را بسنجید. اگر شنوایی طبیعی باشد، نیازی به درمان نیست، اما وضعیت کودک را تحت نظر داشته باشید.

جراحی

بهترین جراح گوش ، جراحی را برای کودکانی پیشنهاد می‌دهد که از عفونت مکرر گوش رنج می‌برند یا مایع به طور دائم پشت پرده گوش جمع شده است. عمل‌هایی مانند وارد کردن لوله یا برداشتن لوزه سوم (آدنوئید) و در موارد نادر لوزه‌ها انجام می‌شود.

درمان دیگر ناراحتی‌ها

کودکان به ندرت در اثر عفونت گوش با با مشکلاتی جدی مانند عفونت بافت اطراف مغز و نخاع (مننژیت) یا عفونت استخوان پشت گوش (ماستوئیدیت) مواجه می‌شوند که باید فوراً برای درمان آن اقدام شود.

چگونه از بروز عفونت گوش پیشگیری کنیم؟


ep

  • ترک سیگار و دخانیات: عفونت گوش در میان کودکان با نزدیکان سیگاری شیوع بالاتری دارد. حتی دودی که از استعمال توتون روی مو و لباس‌ها می‌نشیند به کودکان آسیب می‌زند.
  • تغذیه از شیر مادر: براساس شواهد موجود شیر مادر احتمال عفونت گوش را، به ویژه در صورت ارثی بودن این مشکل، کاهش می‌دهد. اگر نوزاد از شیشه شیر می‌خورد، اجازه ندهید شیشه را در حالت خوابیده بمکد.
  • شستن دست: با شستن دست میکروب‌ها را از بین می‌برید و از انتشار عفونت جلوگیری می‌کنید.
  • نوبت‌های واکسن فرزندتان را فراموش نکنید.
  • فرزندتان را در مهد کودک‌های کوچک‌تر ثبت نام کنید. کمتر بودن تعداد کودکان به معنای کمتر بودن تماس با باکتری‌ها و ویروس‌ها است. سعی کنید از خدمات مراقبت گروهی کمتر استفاده کنید، چون میکروب‌ها در این شرایط راحت‌تر منتشر می‌شوند.
  • به فرزندتان پستانک ندهید: سعی کنید پستانک را تا قبل از ۶ ماهگی از کودک بگیرید. احتمال عفونت کردن گوش در نوزادانی که پس از ۱۲ ماهگی همچنان پستانک می‌مکند، بیشتر است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *