کلستاتوم یا کیست گوش؛ علت، علائم و درمان

kisgoosh

هنگامی که سلول‌ها روی هم انباشته می‌شوند، یک کیست که یک کیسه‌ی کوچک پر از هوا، مایع یا چیز دیگری است، شکل می‌گیرد. گاهی اوقات سلول‌های پوستی داخل گوش می‌توانند این کار را انجام دهند و باعث تشکیل یک توده به نام کلستاتوم یا کیست گوش شوند. این توده معمولاً در عمق گوش در نزدیکی پرده گوش شروع به شکل‌گیری کرده و به سمت گوش میانی و داخلی رشد می‌کند. کیست‌های گوش سرطانی نیستند،‌ اما در صورت عدم درمان می‌توانند باعث مشکلاتی از جمله از دست رفتن شنوایی شوند.

اگر علائمی دارید که باعث شده مشکوک به کیست گوش باشید، باید به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص صحیحی انجام شود. دکتر اکبری متخصص گوش و حلق و بینی وضعیت شما را بررسی کرده و پس از تشخیص مشکل، بهترین گزینه‌های درمانی را توصیه می‌کند. در صورتی که سوالی در مورد درمان دارید، پیش از عمل کیست گوش از پزشک بپرسید تا مطمئن شوید که شرایط خود، احتمال بهبودی و روند درمان را بطور کامل درک کرده‌اید. برای دریافت مشاوره از متخصص  یا جهت رزرو وقت ملاقات می‌توانید با شماره‌ ۲۲۲۸۳۰۰۰-۰۲۱ تماس حاصل فرمایید.

دلایل


کیست گوش یا کلستاتوم  می‌تواند به دلایل متعددی رخ دهد:

  • دچار عفونت یا آسیب گوش شوید. گاهی اوقات بعد از یک عمل بر روی گوش، سرماخوردگی یا آلرژی،‌ شیپور یا لوله‌های استاش ضعیف شده و فضای خلاء در گوش ایجاد می‌کنند. این امر پرده‌ی گوش را به داخل می‌کشد و آن را تبدیل به یک کیسه می‌کند که فضایی مناسب برای جمع شدن سلول‌های پوستی است. کیست‌های گوش ناشی از عفونت گوش شایع‌ترین نوع هستند.
  • مشکلی در لوله‌ی استاش وجود داشته باشد. در صورتی که لوله‌ای که گوش و بینی را متصل می‌کند آنطور که باید عمل نکند، پرده گوش نمی‌تواند تغییرات در فشار را به خوبی کنترل کند. این امر می تواند باعث فرو ریختن آن و تبدیل شدن به یک پاکت شود. سلول‌های پوستی در این پاکت جمع شده و یک کیست گوش ایجاد می‌کنند.
  • در موارد نادر کیست گوش در زمانی که کودکان همچنان در حال رشد هستند، شروع به شکل‌گیری می‌کند. بخشی از پوشش گوش در حین رشد داخل استخوان گیر می‌افتد. این وضعیت معمولاً در اوایل کودکی مشاهده می‌شود.

علائم کیست گوش


kisgoosh1

کلستاتوم  بطور معمول تنها در یکی از گوش‌ها علائمی ایجاد می‌کند. این علائم عبارتند از:

  • صدای مداوم در گوش (وزوز گوش)
  • سرگیجه
  • عفونت گوش
  • گوش درد
  • احساس پر بودن یک گوش
  • مایعی که بوی بدی دارد و از گوش ترشح می‌کند.
  • مشکل در شنوایی یک گوش
  • احساس ضعف در یک طرف صورت

اگر برای مدت زمانی طولانی کیست گوش داشته‌اید و آن را درمان نکرده باشید، می‌تواند به سایر نواحی گوش مانند بخشی که برای تعادل استفاده می‌شود گسترش یابد. جدی‌تر از آن، این مشکل می‌تواند تبدیل به عفونت در گوش داخلی یا حتی مغز شود. این شراط ممکن است باعث تورم پر از چرک در مغز یا مننژیت شود که هر دو مورد نادر هستند.

تشخیص


پزشک داخل گوش را با یک اتوسکوپ –وسیله‌ای که دارای یک ذره بین و چراغ است- نگاه می‌کند. وی همچنین میزان شنیدن صداها توسط گوش‌هایتان را آزمایش می‌کند تا مشخص شود که کیست گوش تاثیری بر شنوایی گذاشته است یا خیر.

اگر پزشک مشکوک باشد که ممکن است کیست گوش داشته باشید، اسکن‌های تصویربرداری مانند موارد زیر را انجام می‌دهد تا بتواند با دقت بیشتری کیست گوش را کنترل کند:

  • سی تی اسکن: این آزمایش شامل مجموعه‌ای از تصاویر رادیوگرافی است که به پزشک تصویری دقیق از استخوان‌ها، رگ‌های خونی و بافت نرم داخل گوش را نشان می‌دهند. با این آزمایش پزشک می‌تواند تشخیص دهد که کیست گوش به استخوان‌های گوش رسیده است یا خیر، زیرا در این صورت می‌تواند در شنوایی و تعادل اختلال ایجاد کند. سی تی اسکن بخصوص در صورتی که عمل جراحی یک گزینه‌ی درمانی برای شما باشد، مورد نیاز خواهد بود. در این صورت قبل از عمل تصویر بهتری از آنچه که در گوش در حال رخ دادن است، بدست می‌آید.
  • ام آر آی: در صورتی که سی تی اسکن به پزشک نشان دهد که نیاز به بررسی دقیق‌تر است، ام آر آی می‌تواند نشان دهد که پوست عادی گوش کجا به انتها می‌رسد و کجا سلول‌های اضافه‌ی پوست آغاز می‌شوند.

درمان کیست گوش


درمان پزشکی برای بیمارانی در نظر گرفته می‌شود که از عمل جراحی امتناع می‌کنند یا بیهوشی عمومی برای آنها خطرناک است. در این بیماران، جرم‌گیری منظم گوش همراه با درمان عفونت‌ها (آنتی بیوتیک‌های سیستمیک یا موضعی) توصیه می‌شود، اما در نهایت این کار باعث پیشگیری از رشد کیست گوش و عواقب آن نخواهد شد.

درمان جراحی

kisgoosh2

تمپانوپلاستی

جراحی تمپانوپلاستی عملی است که به منظور ترمیم سوراخ در پرده گوش انجام شده و همزمان مشکلات موجود در گوش میانی از جمله وجود زخم، ضخیم شدن قابل ملاحظه‌ی پوشش مخاطی گوش میانی یا تشکیل کیست پوستی را برطرف می‌کند. استخوان‌های کوچک شنوایی در فضای گوش میانی استخوانچه نام دارد. مجموعاً سه استخوانچه وجود دارد و عملکرد آنها انتقال صدا از پرده گوش به گوش داخلی است. فرسودگی این استخوان‌ها در اثر بیماری مزمن گوش یا کلستاتوم غیر عادی نمی‌باشد. اوسیکولوپلاستی عمل اضافه‌ای است که شامل تلاش جهت ترمیم استخوانچه‌ها بطوری که صدا را به گوش داخلی انتقال دهند، می‌باشد. این عمل ممکن است علاوه بر تمپانوپلاستی انجام شود. حفره ماستوئید ناحیه‌ای از استخوان پشت فضای گوش میانی است که دربرگیرنده‌ی فضاهای هوایی است. مبتلا شدن این ناحیه به عفونت مزمن گوش، بیماری مخاطی یا کیست گوش امکان پذیر است. علاوه بر این نگاه کردن از میان ماستوئید به فضای گوش میانی به جراح امکان دید بیشتری را در محتویات گوش میانی فراهم کرده و می‌تواند جراحی را در فضای گوش میانی انجام دهد. همچنین سلول‌های بیمار ماستوئید را می‌توان باز کرد تا امکان تهویه بهتری برای فضای گوش میانی فراهم شود.

ماستوئیدکتومی

ماستوئیدکتومی یک عمل جراحی است که در آن استخوان ماستوئید با یک مته جراحی برداشته می‌شود. عمل تمپانوپلاستی و ماستوئیدکتومی هر دو نیاز به یک برش در پشت چین گوش دارند. از طریق این برش، گرافتی از بافت پوشش عضلانی (فاسیا) جهت ترمیم پرده گوش بدست می‌آید. ممکن است در حین اوسیکولوپلاستی یا تمپانوپلاستی نیاز باشد که قطعه کوچکی از غضروف تراگوس که یک غضروف کوچک در جلوی بازشدگی کانال گوش است، برداشته شود. در عمل‌های اوسیکولوپلاستی ممکن است از استخوانچه‌ی دوم (استخوان سندانی) اصلاح شده‌ی خود بیمار استفاده شود و یا شامل استفاده از ایمپلنت تیتانیومی با گرافت غضروفی باشد.

بعد از عمل کلستاتوم گوش


برای بیماران قبل از جراحی داروهای مسکن و آنتی بیوتیک تجویز می‌شود. باید قبل از عمل این داروها را تهیه کنید و آماده داشته باشید. ما معمولاً به اندازه‌ی سه روز داروی مسکن تجویز می‌کنیم و بسیار نادر است که نیاز به مقدار بیشتری باشد. جراحی گوش می‌تواند دردناک باشد اما احتمالاً بهتر است که به جای یک درد ساده به عنوان حساسیت به لمس تعریف شود. وجود حساسیت به لمس در گوش و پشت گوش در بیماران امری غیر عادی نیست.

علاوه براین بی حسی گوش در بالای گوش و پوست پشت گوش در بیماران طبیعی است و به تدریج برطرف می‌شود. بیماران ممکن است بعد از جراحی دچار سرگیجه باشند؛ در این صورت باید برای دریافت دستورالعمل‌های لازم با پزشک خود تماس بگیرید. پانسمان زیادی پس از جراحی در کانال گوش بیمار قرار داده می‌شود و بیماران احساس پر بودن را در این ناحیه خواهند داشت و شنوایی آنها کاهش می‌یابد. اگر مقداری از پانسمان بیرون آمد، مضطرب نشوید، این پانسمان به رنگ متمایل به قهوه‌ای و با بافتی شبیه به ژلاتین است.

ممکن است یک بیمار در زمان ترخیص، بر روی سر خود پانسمان داشته باشد. در صورت وجود پانسمان باید آن را در روز بعد و تقریباً ۲۴ ساعت پس از جراحی بردارید. وجود تورم در ناحیه‌ی برش و حتی طرفی از صورت که در جلوی گوش است، طبیعی است. هر گونه تورم شدید را باید به پزشک خود اطلاع دهید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *