درمان افتادگی نوک بینی با عمل جراحی

درمان افتادگی نوک بینی با عمل جراحی

درمان افتادگی نوک بینی با عمل جراحی

برای دیدن گالری جدید تصاویر جراحی زیبایی بینی کلیک کنید

دکتر اکبری، جراح سر و گردن و متخصص گوش و حلق و بینی از تکنیک‌های مدرن جراحی زیبایی بینی استفاده می‌نماید که به ایشان امکان می‌دهد تا به نتایج بسیار جذاب و کاملاً قابل پیش‌بینی از عمل اصلاح افتادگی نوک بینی دست یابد. در اغلب موارد این عمل، نوک بینی فقط باید به مقدار بسیار کمی به طرف بالا برود و بنابراین ظرافت و دقت در کار، اهمیت بسیار زیادی در دستیابی به نتایج دلخواه و مورد انتظار دارد. روش‌های قدیمی‌تر جراحی زیبایی بینی معمولاً برای این منظور نمی‌توانند موفق باشند و یا نتایج قابل پیش‌بینی حاصل نمی‌کنند. اینکه نوک بینی چقدر باید به طرف بالا برده شود، بر اساس عوامل متعددی از قبیل سن، جنسیت، قد و سایر مشخصات بیمار تعیین می‌شود و دکتر اکبری نظر خود بیماران را نیز در تصمیم‌گیری برای این مورد لحاظ می‌نماید.

شکل نوک بینی چه تأثیری بر چهره شما دارد؟


قسمت پایین بینی (نوک بینی) در محل اتصال به صورت، معمولاً یک زاویه‌ای را با لب بالایی تشکیل می‌دهد. اگر نوک بینی در حالت طبیعی، حتی به مقدار بسیار کمی به طرف بالا باشد، شکل ظاهری بینی خیلی جذاب‌تر خواهد شد. اگر زاویه قسمت پایین بینی با لب بالایی بیشتر از ۹۰ درجه باشد، بینی زیباترین حالت را خواهد داشت. اما در اغلب افراد و به ویژه در خانم‌ها، نوک بینی باید اندکی به طرف بالا برده شود تا افتادگی و حالت ظاهری پیر آن برطرف شود. اینکه نوک بینی دقیقاً چقدر باید به طرف بالا برود، به عوامل متعددی بستگی دارد و برای هر فرد باید قبل از عمل جراحی بینی به طور دقیق تعیین شود.

چه عاملی باعث بلند بودن یا افتادگی بینی می‌شود؟


عوامل متعددی می‌تواند باعث افتادگی بینی به طرف پایین شود که مهم‌ترین آن عبارت است از:

  • مصدومیت یا آسیب‌دیدگی قبلی از ناحیه بینی
  • عوامل ژنتیکی یا ارثی
  • استفاده از روش‌های قدیمی و منسوخ شده برای جراحی زیبایی بینی
  • پیری

درمان افتادگی نوک بینی


نکته ظریفی که تشخیص آن در جراحی زیبایی بینی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، ارزیابی دقیق افتادگی بینی بعد از عمل و قبل از عمل بیمار و تفاوت قائل شدن بین افتادگی نوک بینی و تورفتگی سوراخ‌های بینی است. زیرا بینی افرادی که تورفتگی سوراخ بینی دارند نیز ممکن است در ظاهر خیلی بلند به نظر برسد، اما در عمل این افراد افتادگی واقعی نوک بینی ندارند. اگر درازی بینی به خاطر تیغه میانی آن باشد، می‌توان غضروف آن را از نزدیکی قسمت انتهای آن کمی کوتاه کرد. از طرفی، در بیمارانی که افتادگی بینی دارند و این افتادگی به خاطر بلند بودن غضروف‌های جانبی (نه تیغه میانی) بینی آنها باشد، لازم است این غضروف‌ها کمی کوتاه و موقعیت آنها اصلاح شود تا بینی به طرف بالا زاویه پیدا کند. اگر هم افتادگی نوک بینی ناشی از عدم حمایت از قسمت میانی نوک بینی به خاطر ضعیف بودن غضروف‌های نوک بینی باشد، ممکن است برای اصلاح آن لازم باشد که یک عمل پیوند غضروف انجام شود که به آن اصطلاحاً “تقویت کلوملا” گفته می‌شود. نقش عضله پایین آورنده تیغه بینی (Depressor septi) نیز در افتادگی نوک آن خیلی مهم است. در صورتی که افتادگی نوک بینی به خاطر بلند بودن این عضله باشد، باید قسمتی از آن بریده شود. به همین علت است که پزشک قبل از شروع به انجام عمل بینی حتماً از بیمار می‌خواهد بخندد تا بتواند نحوه حرکت رو به پایین نوک بینی را ارزیابی کند و نقش عضله پایین آورنده تیغه میانی را تعیین نماید. اصلاح وضعیت نوک بینی از طریق تقویت عضلات و غضروف‌های حمایت کننده از آن، می‌تواند در بهبود توانایی تنفس بیمار و بهبود عملکرد مجاری تنفسی او نیز تأثیر داشته باشد. به منظور اصلاح و زیباسازی بیشتر نوک بینی ممکن است نیاز به نوعی عمل پیوند غضروف از قبیل غضروف جداره بینی، نوک بینی، تیغه بینی یا سایر غضروف‌های ناحیه نوک بینی باشد. علاوه بر همه مواردی که ذکر شد، یک نکته بسیار مهم دیگر بالا بردن سپتوم غشایی است. اگر سپتوم غشایی به شکل مناسبی بالا برده نشود، ممکن است بیمار در آینده باز هم دچار افتادگی نوک بینی شود. برای اصلاح افتادگی و بالا بردن نوک بینی ممکن است هم عمل جراحی باز بینی و هم جراحی از طریق برش داخلی (Endonasal) انجام شود. انتخاب روش جراحی به شرایط بیمار و نیز به تجربه و راحتی بیشتر جراح در کار کردن با یک روش خاص بستگی دارد. قبل از انجام جراحی بینی حتماً لازم است طول بینی، میزان افتادگی نوک آن، زاویه قسمت پایین بینی با لب‌ها (زاویه نازولابیال) و زاویه راستای بینی نسبت به پیشانی (زاویه نازوفرانتال) به دقت اندازه‌گیری شود. همه این موارد در زیبایی و فرم نهایی بینی تأثیر دارند و تناسب بین آنها حتماً باید در زمان اصلاح افتادگی بینی مد نظر قرار گیرد. علاوه بر آن، رفع افتادگی بینی بر طول بینی هم تأثیر خواهد داشت. در بسیار از موارد نیز افتادگی نوک بینی همراه با برجستگی ناکافی نوک آن (لهیدگی) می‌باشد.

%d9%86%d9%88%da%a9-%d8%a8%db%8c%d9%86%db%8c4

روش جراحی

  1. بخش تحتانی تیغه بینی (کودال سپتوم): اگر افتادگی و بلندی بینی به خاطر دراز بودن قسمت نزدیک به انتهای سپتوم باشد، باید ابتدا این قسمت بریده و اصلاح شود. برش کودال سپتوم را می‌توان به روش‌های مختلفی انجام داد. برای چرخاندن بینی به طرف بالا باید قسمت قدامی (جلویی) این تیغه کوتاه شود. اما قسمت خلفی (عقب) این تیغه معمولاً کوتاه نمی‌شود، زیرا این کار می‌تواند باعث ضعیف شدن غضروف‌های حمایت کننده از بینی و افتادگی مجدد نوک بینی در آینده شود. با کوتاه کردن این قسمت از تیغه، نوک بینی و کلومل به طرف بالا متمایل می‌شود.
  2. اصلاح نوک بینی: غضروف‌های جانبی در قسمت پایین بینی (غضروف‌های آلار) که در واقع نوک بینی را شکل می‌دهند، از یک ساقه میانی (بازوی میانی کلومل) و یک بازوی جانبی (که کناره‌های نوک بینی را شکل می‌دهد) تشکیل شده‌اند. در افرادی که دچار افتادگی بینی شده‌اند، بازوی میانی معمولاً ضعیف است و حمایت کافی از نوک بینی به عمل نمی‌آورد. این حالت معمولاً به خاطر ضعیف بودن و نرمی بیش از حد این غضروف و جدا شدن آن از بافت‌های مجاور است. برای اصلاح این مشکل معمولاً یک بافت غضروف کلومل به جای این بازوی میانی ضعیف، پیوند زده می‌شود. برای این منظور، گرافت غضروفی در داخل یک حفره در وسط بازوی میانی کلومل قرار داده می‌شود. اگر بیش‌فعال بودن عضله پایین آورنده تیغه بینی هم در افتادگی نوک بینی نقش داشته باشد، بریدگی‌های در آن ایجاد می‌شود و یا قسمتی از آن برداشته می‌شود. اگر برجستگی نوک بینی هم کم باشد، ممکن است علاوه بر پیوند غضروف کلومل، به یک گرافت غضروفی دیگر هم برای افزایش برآمدگی نوک بینی نیاز باشد. این گرافت‌ها معمولاً از غضروف تیغه میانی بینی گرفته می‌شوند. برای برجسته‌سازی نوکی بینی ممکن است به یک یا حتی چند گرافت غضروفی نیاز باشد. علاوه بر آن، برای اصلاح فرم نوک بینی و حمایت بیشتر بافت غضروفی از آن، ممکن است هم به بخیه‌های درون منافذ بینی (Interdomal) و هم بخیه‌های قسمت جانبی پره‌های بینی (Transdomal) نیاز باشد. همچنین ممکن است در شکل بازوی جانبی غضروف آلار هم تغییراتی داده شود یا قسمتی از آن کوتاه شود تا نوک بینی شکل بهتری پیدا کند. کوتاه کردن بازوی جانبی هم می‌تواند باعث بالا رفتن و رفع افتادگی نوک بینی شود. البته حداقل ۶ تا ۷ میلی‌متر از بازوی جانبی این غضروف باید حتماً حفظ شود تا از انقباض دریچه خارجی بینی و مسدود شدن مسیر عبور هوا به بینی جلوگیری شود. در مواردی که غضروف‌های جانبی در قسمت پایین بینی خیلی ضعیف و شُل باشند، ممکن است لازم باشد که یک گرافت غضروفی به بازوی جانبی غضروف پیوند زده شود تا از آن حمایت بیشتری نماید و ضمناً شکل غضروف جانبی هم تغییر کند تا فرم نوک بینی اصلاح شود. پیوند غضروف جانبی می‌تواند برآمدگی پیازی‌شکل (کوفته‌ای) غضروف را برطرف کند و آن را به حالت صاف و زاویه‌دار درآورد که در بهبود فرم نوک بینی تأثیر زیادی خواهد داشت.

برای دیدن گالری جدید عکس جراحی بینی کلیک کنید

 

سوالات متداول درباره افتادگی نوک بینی


 

 

 افتادگی

 

 

سوالات متداول درباره افتادگی نوک بینی با عمل جراحی زیبایی بینی به شرح زیر می‌باشد:

 در جلسه مشاوره جراح به ارزیابی وضعیت بینی می‌پردازد و زاویه بینی و لب را اندازه گیری می‌کند، زاویه لب و بینی به فاصله بین نوک بینی و لب بالا گفته می‌شود. در صورتی که زاویه لب و بینی در مردان کمتر از ۹۰ درجه و در زنان کمتر از ۹۵ تا ۱۰۵ درجه باشد پزشک انجام جراحی زیبایی بینی را برای اصلاح افتادگی نوک بینی پیشنهاد می‌دهد.

فاکتورهایی

 

 سن بیمار یک فاکتور بسیار مهم است که در جراحی رینوپلاستی مورد توجه ویژه قرار دارد. با بالا رفتن سن، نوک بینی به طور طبیعی دچار افتادگی می‌شود، هنگامی‌که پزشک به اصلاح افتادگی نوک بینی در بیمارانی که سن آنها بالا است می‌پردازد فرم دهی بینی را متناسب با سن بیمار انجام می‌دهد. یکی از موارد مهم دیگری که در جراحی نوک بینی نقش دارد این است که آیا بیمار قبلا جراحی رینوپلاستی انجام داده است یا خیر.

افتادگی نوک بینی علاوه بر مشکلاتی که در ظاهر بینی به وجود می‌‌آورد می‌تواند باعث بروز مشکلات تنفسی نیز شود. در صورتی که پزشک به این نتیجه برسد که جراحی افتادگی نوک بینی می‌‌تواند بر توانایی بیمار برای نفس کشیدن از طریق بینی تاثیر بگذارد انجام جراحی رینوپلاستی را پیشنهاد خواهد کرد. در این موارد باید بیمار به یک جراح با تجربه بینی مراجعه کند تا هیچ گونه مشکلی برای او پیش نیاید.

جراح

 

 نامناسب بودن نوک بینی یکی از شایع‌ترین شکایاتی است که توسط بیماران مطرح می‌شود. اصلاح صحیح افتادگی نوک بینی به لحاظ عملکردی و زیبایی صورت اهمیت بسیار زیادی دارد به این ترتیب پیدا کردن یک جراح با تجربه بینی که سابقه انجام جراحی موفقیت آمیز بینی را داشته باشد بسیار حائز اهمیت است. اصلاح افتادگی نوک بینی یکی از چالش برانگیزترین جنبه‌های جراحی زیبایی بینی محسوب می‌شود.

 به طور کلی زنان و مردانی که به لحاظ جسمانی سالم هستند و انتظارات آنها از نتایج جراحی واقعی است و مایل هستند که ظاهر و عملکرد بینی آنها بهبود یابد می‌‌توانند متقاضی مناسبی برای جراحی زیبایی بینی باشند. معمولأ جراحی زیبایی بینی در افرادی که سن آنها پایین است به تعویق می‌‌افتد تا رشد بینی آنها تکمیل شود، بنابراین انجام این جراحی در دختران در سن ۱۴ سالگی و در پسران در سنین بالاتر انجام خواهد شد.

 برش هایی که در حین جراحی ایجاد می‌شوند باعث به وجود آمدن بافت اسکار خواهد شد. در جراحی رینوپلاستی بسته، بخیه‌ها در قسمت داخلی بینی ایجاد می‌شوند در نتیجه هیچ گونه بافت اسکار قابل مشاهده‌ای روی بینی دیده نخواهد شد اما در جراحی رینوپلاستی باز یک برش کوچک زیر نوک بینی ایجاد می‌شود که زیر خط بینی ناپدید می‌شود و با گذر زمان خط اسکار به طور کامل محو خواهد شد.

 به طور کلی حدود ۶ تا ۷ روز پس از جراحی پزشک از بیمار می‌خواهد که برای کشیدن بخیه‌ها به مطب و مراجعه کند.

 اگرچه نحوه انجام جراحی اصلاح نوک بینی در مردان و زنان یکسان است، هدف از انجام جراحی زیبایی بینی در مردان و زنان متفاوت است به این ترتیب این عمل در این گروه از بیماران کاملا متفاوت خواهد بود زیرا باید جنبه‌های زیبایی صورت زنانه و مردانه کاملا رعایت شود.

 تعداد زیادی از بیمارانی که دچار افتادگی بینی هستند و به علت انحراف بینی، تنگ شدن سوراخ بینی و شکستگی بینی دچار مشکلات تنفسی شده‌اند مایل به انجام جراحی اصلاحی بینی هستند. بیمارانی که جراحی افتادگی نوک بینی را انجام می‌دهند دچار مشکلات تنفسی نیز هستند بنابراین پزشک قبل از انجام جراحی وضعیت آنها را به طور کامل ارزیابی می‌کند تا به این نتیجه برسد که آیا جراحی رینوپلاستی به رفع مشکل تنفسی آنها کمک می‌کند یا خیر.

به این پست امتیاز دهید.
درمان افتادگی نوک بینی با عمل جراحی
۵ از ۱ رای
دکتر محمد علی اکبری
دکتر محمد علی اکبری
دکتر محمد علی اکبری جراح و متخصص گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن پس از فراغت از تحصیل دوره پزشکی عمومی، عازم کشور آمریکا گردیدند. در آمریکا پس از گذراندن امتحانات مربوطه با کسب رتبه عالی موفق به اخذ مدرک ECFMG و عضویت در نظام پزشکی آمریکا گردیدند. ایشان در آنجا دوره جراحی عمومی را گذراندند و پس از بازگشت به کشور وارد رشته گوش و حلق و بینی شده با رتبه عالی از دانشگاه شهید بهشتی تهران فارغ التحصیل گردیدند و فعالیت خود را در زمینه جراحی پلاستیک و زیبایی بینی و صورت متمرکز نمودند. ایشان همچنین دوره های تکمیلی جراحی پلاستیک صورت و زیبایی بینی را نزد اساتیدی چون دکتر Most در دانشگاه سان فرانسیسکو، دکتر منیک در دانشگاه آریزونا و دکتر پله در دانشگاه رم گذراندند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *